پرستوی مهاجر
دل نوشته
یکی را دوست دارم چه باید کرد ، دنیاست تو بودی چه بودن شیرینی
شبی که تو با من از عشق زندگی ات گفتی
چشمانت برق میزد تو می گفتی من به چشمانت نگاه ، به صدای قلبم گوش میکردم چشم هایم از خوشحالی تو برق زد قلبم صدایی نداشت که بدان گوش دهم برای من مهم تو بودی که با عشق آشنا شدی حرفهایت تمام شد رفتی ، من ماندم و فکر جدایی جدایی برایت معنا نداشت جدایی تلخ نبود تو به خوشبختی رسیدی آری جدایی برای من هم تلخ نبود من با خوشبختی تو خوشبختم با شادی تو شاد شاد باش هستی من کار دنیاست دیگر پرستوی مهاجر یکجا نمی ماند پرستو به کوچ عادت داشت ، اما این بار پرستو ماند و تو کوچ کردی پرستو نه قلبی داشت نه بالی برای کوچ شاد باش هستی من کار دنیاست دیگر دلم بهانه می گیرد بهانه تو میدانم که تو هیچوقت نخواهی فهمید که بهانه ام تو بودی برای دیدنت لحظه ها را می شمارم . ثانیه ثانیه های ندیدنت چه تلخ می گذرد و تو ... هربار با تو از دلتنگی گفتم ادعایش را داشتی من که میدانم برای تو تمام شده ام ... اما تا ابد در قلبم جریان داری ... یادت هست ؟؟ گفتم عکست را در قلبم قاب گرفته ام ... من تنها نمی مانم ... گاه گاهی دل من دوست دارد که برای تو فقط تنگ شود ... می زند شور دلم گاه برای تو فقط .. دوست دارد نگرانت باشد و برای گذر از هر خطر و حادثه ای دیدبانت باشد ... تو ولی راه به دشواری دل من می بندی .. بی خبر می گذری و به دلتنگی من می خندی ... پرستو : برای کسی که هیچوقت به دلتنگی ام نخندید و هر زمان دلتنگ شدم شانه هایش را از من دریغ نکرد . سلام دوستای عزیزم چقدر خوبه که وقتی داریم از اینجا واسه همیشه میریم حداقل به اونایی که وجودمون براشون مهمه بگیم . درسته که اینجا یک دنیای مجازیه ولی توی همین دنیای مجازی میشه دوست داشت و میشه ثابت کرد که خیلی چیزها هنوز زنده است .. عشق . دوستی . محبت . وفا . و ... دوست عزیزم : وروجک و آقای نجار من که حتی اسم تو رو هم نمیدونستم اومدم وبلاگت و دیدم حذف شده چقدر دلم گرفت . من و تو دوست هم بودیم کاش به من گفته بودی داری واسه همیشه میری دیگه نمیتونم به وبلاگی با نام وروجک و آقای نجار سر بزنم . شاید تو دیگه هیچوقت به وبلاگ من سر نزنی ولی وظیفه دوستی من این بود که بگم بیادت هستم . دوست عزیزم وروجک : به خدا میسپارمت . امیدوارم که هرجا هستی شاد و سلامت باشی ...
همان کسی که شب و روز به يادش هستم
و لحظات سرد زندگيم را با گرمای عشق او ميگذرانم !
کسی را دوست دارم که ميدانم هيچگاه به او نخواهم رسيد
و
هيچگاه نمی توانم دستانش را بفشارم !
يکی را دوست دارم
بيشتر از هر کسی همان کسی که مرا اسير قلبش کرد !
يکی را دوست دارم
که ميدانم او ديگر برايم يکی نيست او برايم يک دنياست !
يکی را برای هميشه دوست دارم
کسی که هرگز باور نکرد عشق مرا !
کسی که هرگز اشکهايم را نديد
و
نديد که چگونه از غم دوری و دلتنگی اش پريشانم !
يکی را تا ابد دوست دارم
کسی که هيچگاه درد دلم را نفهميد
و
ندانست که او در اين دنيا تنها کسی است که در قلبم نشسته است !
يکی را در قلب خويش عاشقانه دوست دارم
کسی که نگاه عاشقانه ی مرا نديد
و
لحظه ای که به او لبخند زدم نگاهش به سوی ديگری بود !
آری
يکی را از ته دل صادقانه دوست دارم
کسی که لحظه ای به پشت سرش
نگاه نکرد که من چگونه عاشقانه به دنبال او ميروم !
کسی را دوست دارم که برای من بهترين است
از بی وفايی هايش که بگذرم
برای من عزيزترين است !
يکی را دوست دارم
ولی
او هرگز اين دوست داشتن را باور نکرد !
نمی داند که چقدر دوستش دارم
نمی فهمد که او تمام زندگی ام است !
يکی را با همين قلب شکسته ام
با تمام احساساتم
بی بهانه دوست دارم !
کسی که با وجود اينکه قلبم را شکست
اما هنوز هم در اين قلب شکسته ام جا دارد !
يکی را بيشتر از همه کس دوست دارم
کسی که حتی مرا کمتر از هر کسی نيز دوست نمی دارد !
يکی را دوست دارم با اينکه اين دوست داشتن
ديوانگيست
اما...
من ديوانه وار تنها او را دوست دارم !
کار دنیا
ولی وجودت برام عزیز بود و هست نمیدونی که وقتی 
و من 
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
رنگ دریا داری ،
به کجا می نگری ، فکر امروزت باش ...
زندگی ثانیه است ،
وسعت ثانیه را می فهمی ؟؟
می شود مثل نسیم ، بال در بال پرستو ،
هم ره قلب شقایق پر زد ...
هیچ کس تنها نیست ،
ما خدا را داریم ....
پرستو :
اندکی صبر
* بیا با افق مهربانی کنیم*
*غم پونه را آسمانی کنیم*
*بیا توی نقاشی قلبمان *
*رز عشق را ارغوانی کنیم*
*بیا گل شدن را رعایت کنیم*
*ز پروانه ماندن حمایت کنیم*
*اگر باد غم شاخه ای را شکست*
*ز دست هجومش شکایت کنیم*
*کاش بین ساکنان شهر عشق*
*رد پای خویش را پیدا کنیم*
*کاش با الهام از وجدان خویش*
*یک گره از کار دل ها وا کنیم*
*بیا مثل مرغان آشفته هجرت کنیم*
*افق را به مهمانی پونه دعوت کنیم*
*بیا مثل پروانه های غریب نیاز*
*به مهتاب شب های تنهایی عادت کنیم*
*سراپا اگر زرد و پژمرده ايم *
*ولي دل به پائيز نسپرده ايم*
*چو گلدان خالي لب پنجره*
* پر از خاطرات ترك خورده ايم*
*اگر داغ دل بود ، ما ديده ايم*
*اگر خون دل بود ، ما خورده ايم*
* اگر دل دليل است ، آورده ايم*
*اگر داغ شرط است ، ما برده ايم*
*اگر دشنه دشمنان گرده ايم !*
* اگر خنجر دوستان گرده ايم ؟!*
*گواهي بخواهيد اينك گواه *
* همين زخم هايي كه نشمرده ايم*
* دلي سربلند و سري سر به زير*
*از اين دست ، عمري به سر برده ايم .*